અમદાવાદનું ગૌરવ, ડો. એચ.એલ.ત્રિવેદી.....

 કોઈ મને પૂછે કે ગુજરાતની કોઈ એવી વ્યક્તિનું નામ આપો જેમણે નોબેલ પારિતોષિક પામી શકાય તેવું કામ કર્યું હોય. તો હું તરત જ તેમને ડો. એચ.એલ.ત્રિવેદીનું નામ આપું. મેડિકલ સાયન્સ અને માનવ-સેવા એમ બન્ને ક્ષેત્રમાં તેમણે એવી અદભૂત કામગીરી કરી છે આ બે-બે ક્ષેત્રમાં તેમને નોબેલ મળી શકે.
આધુનિક ઋષિ કેવા હોય તે જોવું હોય તો ડો. એચ.એલ. ત્રિવેદીને મળવું પડે.

સાૈરાષ્ટ્રના ચરાવડા નામના ગામે જન્મેલા હરગોવિંદભાઈના પિતા લક્ષ્મીશંકર ત્રિવેદી શિક્ષક હતા. તેમનાં માતાનું નામ શારદાબહેન. હરગોવિંદભાઈ ભણવામાં ખૂબ તેજસ્વી. બધા વિષયોમાં મોટાભાગે 100માંથી 100 ગુણ આવે. અમદાવાદની બી.જે. મેડિકલમાં ભણ્યા. વિદેશ ભણવા જવાનું હતું તો તેમણે પ્રવેશ માટે જે જે યુનિવર્સિટીઓમાં પ્રવેશફોર્મ ભર્યાં હતાં તે દરેકને એચ એલ ત્રિવેદીએ એક પત્ર લખ્યો હતો કે જો તમે મને પ્રવેશ આપો તો તમારે મને એરફેર પણ આપવું પડશે, કારણ કે મારી પાસે અમેરિકા આવવાના પૈસા નથી. તેમની તેજસ્વી કારકિર્દી જોઈને એક યુનિવર્સિટીએ તેમને પ્રવેશ આપ્યો અને ટિકિટ પણ મોકલાવી. એચ એલ ત્રિવેદીએ અમેરિકામાં Cleveland Clinic, અભ્યાસ કર્યો. તેમણે નેફ્રોલોજીમાં અભ્યાસ કર્યો. એ પછી તેમણે કેનેડાના ઓરિઅન્ટોમાં આઠ વર્ષ પ્રેક્ટિસ કરી. નેફ્રેલોજિસ્ટ તરીકે તેમનું નામ સમગ્ર વિશ્વમાં જાણીતું થયું હતું. તેમની પ્રેક્ટિસ એટલી ધીખતી ચાલતી હતી કે કેનેડાના સૌથી વધુ ટેક્ષ ભરનારી વ્યક્તિઓમાં ડો. એચ એલ ત્રિવેદીનું નામ આવતું હતું. તેમની આવક જાણીને રોલ્સ રોયસ કંપનીના માણસો તેમના ઘરે ગયા અને કહ્યું કે તમે આટલું સરસ કમાઓ છો તો અમારી ગાડી ખરીદો. જો કે ત્રિવેદી સાહેબે ના પાડી.
માનવતા અને વતન પ્રેમથી દોરવાઈને ત્રિવેદી સાહેબે પ્રતિષ્ઠા, પૈસો, વિશાળ ઘર, ધીખતી પ્રેક્ટિસ છોડી અને આવ્યા અમદાવાદ. તેઓ પોતાના વતનના ગરીબ અને જરૃરિયાતમંદ દરદીઓ માટે પોતાની સજ્જતા વાપરવા માગતા હતા.
તેઓ અમદાવાદ આવ્યા. ગુજરાત સરકારમાં સંપર્ક કર્યો. કોઈ નવું અને મહાન કામ કરવું હોય તો મોટો ભોગ આપવો પડે છે. શરુઆતમાં તેમને ખાસ પ્રતિસાદ ન મળ્યો. અમદાવાદની સિવિલ હોસ્પિટલમાં કોઈ એક ખૂણામાં ઓછો વપરાતો રુમ અને વિભાગ તેમને ઓફિસ તરીકે આપવામાં આવ્યો. વિચાર તો કરો, વિશ્વખ્યાત નેફ્રોલોજિસ્ટ કે જે કેનેડા જેવા શહેરમાં મહેલ જેવું ઘર ધરાવતાે હતો, વર્ષે અબજો રુપિયા કમાતો હતો. તેને એક ખૂણો પકડાવી દેવામાં આવ્યો. જો કે ત્રિવેદી સાહેબ સમાજ સેવાનું વ્રત લઈને આવ્યા હતા. રવિન્દ્રનાથ ટાગોરના એક કાવ્યમાં પક્ષીની વાત આવે છે. એ પક્ષી કહે છે કે હું તો ગાઈશ જ. ત્રિવેદી સાહેબનો સંકલ્પ મજબૂત હતો.
ગુજરાત સરકારે કહ્યું કે અમે આપને જગ્યા આપીએ, હોસ્પિટલ તમે ઊભી કરો. ત્રિવેદી સાહેબે એ કરી બતાવ્યું. સમગ્ર ભારતમાં ન હોય તેવી 400 બેડની કિડની હોસ્પિટલ આજે અમદાવાદમાં છે. 125 ડોક્ટરો સાથે 600નો સ્ટાફ છે. આખા ભારતમાં નહીં, સમગ્ર વિશ્વમાં ન થતી હોય તેવી કિડનીની સારવાર અહીં થાય છે. દર વર્ષે કિડનીના 400 ટ્રાન્સપ્લાન્ટ થાય છે. કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટમાં ત્રિવેદી સાહેબના આ ઈન્સ્ટિટ્યૂટનો સમગ્ર વિશ્વમાં પ્રથમ નંબર છે. 25-30 વર્ષમાં ડો. ત્રિવેદીના નેતૃત્વમાં 5000થી વધુ કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટ (પ્રત્યારોપણ) થયાં છે જે પોતે એક વિશ્વ વિક્રમ છે. હવે તો અહીં લીવર ટ્રાન્સપ્લાન્ટ પણ થાય છે. બહાર લીવર ટ્રાન્સપ્લાન્ટનો ખર્ચ 45-50 લાખ રુપિયા થાય તે અહીં 12 લાખમાં થઈ જાય છે. જરુર પડે તો તેમાંય રાહત અપાય છે.
એચ એલ ત્રિવેદી સાહેબે પોતાના જીવનની પ્રત્યેક ક્ષણ દરદીઓના જીવનને સમર્પિત કરી છે. હજારો દરદીઓને તેમણે નવજીવન આપ્યું છે. જેમનું ગજવું ખાલી હોય અને હૃદય શ્રધ્ધાથી ભરેલું હોય તેવા ગરીબો અહીં આવે છે અને સાજા થઈને જાય છે. કેનેડા છોડીને અમદાવાદમાં આવ્યા ત્યારે ત્રિવેદી સાહેબ 56 વર્ષના હતા. આજે 86 પૂરાં કરી રહ્યા છે. ત્રણ દાયકાની એક એક મિનિટ તેમણે દરદી નારાયણને સમર્પિત કરી છે.
***
કિડનીના રોગમાં ડાયાલિસીસ અને ટ્રાન્સપ્લાન્ટ એ બે મહત્વની બાબતો છે. કોઈ બીજી વ્યક્તિની કિડની એક વ્યક્તિના શરીરમાં ટ્રાન્સપ્લાન્ટ કરાય એ પછી નવી પરિસ્થિતિ ઊભી થતી હોય છે. કિડનીને સાચવવા માટે શરીરની રોગપ્રતિકારક શક્તિ ઘટાડવી પડે છે. સાદી ભાષામાં કહીએ તો કિડનીને સાચવવા શરીરને ઢીલું અને નબળું પાડવું પડે. ડો. એચ એલ ત્રિવેદીએ આ સંદર્ભમાં જે ક્રાંતિકારી શોધ કરી છે તે તેમને મેડિસીન વિષયના નોબેલ પારિતોષિકના દાવેદાર બનાવે છે. તેમણે સ્ટેમ સેલ થિયરીની શોધ કરી છે. આ શોધ પ્રમાણે દાતાની કિડનીને લેબોરેટરીમાં મૂકવામાં આવે છે અને દરદીના શરીરને અનુરુપ તૈયાર કરીને પછી તેનું પ્રત્યારોપણ કરવામાં આવે છે. આ શોધને કારણે લાખો લોકોના જીવન બચ્યાં છે અને દવાઓનો અબજો રુપિયાનો બચાવ થઈ રહ્યો છે. (એવું કહેવાય છે કે અબજો ડોલરનું ટર્નઓવર ધરાવતી દવાઓની કંપનીઓને કારણે તેમને આ પારિતોષિક અપાતું નથી. બીજાં પણ કારણો હશે, પરંતુ આ પણ એક મહત્વનું કારણ ગણાય છે.)
નોબેલ મળે કે ના મળે તેનાથી ત્રિવેદી સાહેબની કામગીરીનું મૂલ્ય ઓછું થતું નથી. ત્રિવેદી સાહેબે માનવ પ્રત્યારોપણને લગતી એક યુનિવર્સિટી પણ ગુજરાત સરકાર પાસે શરુ કરાવી છે. આ એક વૈશ્વિક મહત્વની ઘટના છે. માનવ પ્રત્યારોપણને લગતી મેડિકલ સારવારના તજજ્ઞો તૈયાર થાય તે અત્યંત જરુરી છે. 2 વર્ષથી આ યુનિવર્સિટી કામ કરી રહી છે. નેફ્રો વિષયમાં નર્સીંગ સ્ટાફ મળતો નથી. અહીં એ કોર્સ પણ ચાલે છે. અત્યારે અમદાવાદના સિવિલ હોસ્પિટલના પરિસરમાં જ્યાં કિડની ઈન્સ્ટિટ્યૂટ આવેલી છે ત્યાં હવે યુનિવર્સિટી ચાલશે. ગુજરાત સરકારે કિડની હોસ્પિટલ માટે સિવિલ હોસ્પિટલની બાજુમાં જ 11 માળની ઈમારત તૈયાર કરી છે. કિડની ઈન્સ્ટિટ્યૂટ થોડા સમય પછી ત્યાં શિફ્ટ થશે.
***
ડો. એચ એલ ત્રિવેદી એટલે કરુણા. સંવેદના. માનવતા. પ્રેમ. તેમણે જે સેવા કાર્ય કર્યું છે તે અપૂર્વ અને ઐતિહાસિક છે. તેમના ધર્મપત્ની સુનિતાબહેન ખભેખભો મિલાવીને સતત તેમની સાથે રહ્યાં છે. એચ એલ ત્રિવેદીનાં માતાનું નામ શારદાબહેન હતું. સુનિતાબહેને પોતાના નામનું દાન કર્યુ અને શારદાને બદલે સુનિતા નામ રાખ્યું. ત્રિવેદી દંપતિને કોઈ સંતાન નથી અેમ તો કેમ કહેવાય ? દરદીરુપી કેટલાં બધાં સંતાનોને તેમણે સાચવ્યાં, ઉછેર્યાં, મોટા કર્યાં, નવું જીવન આપ્યું.
***
જાણીતા કવિ અને સર્જક માધવ રામાનુજ નિવૃત્ત થઈને ત્રિવેદી સાહેબ સાથે જોડાયા. જે સંવેદના કૃતિઓમાં હતી તે સંવેદના અમલમાં લઈ આવ્યા. તેમના વિશે એક અલાયદો લેખ કરવો પડે. માધવ રામાનુજ પણ કિડની ઈન્સ્ટિટ્યૂટનું એક મહત્વનું અંગ કહી શકાય. તેમણે ડો. ત્રિવેદીના જીવન ઉપર રાગ-વૈરાગ્ય નામનું નાટક લખ્યું. આ નાટક કિડનીઓના દરદીઓ દ્વારા પણ ભજવાયું છે.
***
ડો. ત્રિવેદીનો જન્મદિવસ કિડની દરદી કલ્યાણ દિવસ તરીકે ઉજવાય છે. ગુજરાતના ખ્યાતનામ કળાકારો જેવા કે શહાબુદ્દીન રાઠોડ, દયમંતિ બરડાઈ, ભીખુદાન ગઢવી, અભયસિંહ રાઠોડ, વિષ્ણુ પનારા, પ્રફુલ્લ દવે જેવા કળાકારો નિયમિત આ દિવસે ડાયરો યોજે છે. દરદીઓના કલ્યાણ માટે થતા આ ડાયરા માટે એક પણ કલાકાર એક પણ પૈસો લેતો નથી. ઓટો રીક્ષાના 20-25 રુપિયા પણ આ કળાકારો લેતા નથી. કળાકારોની આ સૌજન્યશીલતા અને સંવેદનાને પણ વંદન કરવા જોઈએ. મોરારી બાપુએ પણ કિડની હોસ્પિટલ માટે અમદાવાદમાં એક કથા કરી હતી. સારું કામ થતું હોય એટલે સૌને થાય કે અમે પણ યથાશક્તિ જોડે રહીએ. કશુંક કરીએ.
***
પોતાની 56 વર્ષની ઉંમરે કેનેડા છોડીને ભારત આવ્યા ત્યારે ત્રિવેદી સાહેબની છાતી 56ની હતી કે નહીં તેની ખબર નથી, પરંતુ હૃદય કરુણા અને માનવતાથી જરુર છલકાતું હશે. તેમની આંખમાં જે સ્વપ્ન હતું, હૃદયમાં જે સંકલ્પ હતો તે તેમણે સિદ્ધ કરી બતાવ્યો છે. ત્રિવેદી સાહેબે ગુજરાત કે ભારતનું ગૌરવ નથી, સમગ્ર માનવતાનું ગૌરવ છે. આપણને આખો ઈશ્વર જોવા મળતો નથી, પરંતુ તેના અંશો ત્રિવેદી સાહેબ જેવા ઋષિ પુરુષોમાં જોવા મળે છે.
જેમને બે-બે ક્ષેત્રમાં નોબેલ પારિતોષિક મળી શકે તેમ છે તેવા ડો. એચ.એલ.ત્રિવેદીનું જીવન-કાર્ય માનવતાને ઉજાળે તેવું અદ્દભૂત અને પ્રેરક છે.... જન્મદિવસે ડો. ત્રિવેદીને ખૂબ ખૂબ વંદન. ઈશ્વર તેમને નિરામય દીર્ઘાયુ આપે.

Congress Corporator pressurizes to incldue illegal Bangladeshi residents name in voters list!

From Ahmedabad.

Dani-Limda area corporator Inaayat Husain Saiyad of Congress party has been booked by the area Police for assaulting Govt Staffer. According to reports, Mr. Saiyad and another Congress worker physically attacked the Govt. staff for refusing to add names of illegal Bangladeshi residents residing near Chandola lake into the voter's list.

A state-wide voter's list improvement program is underway keeping in view of upcoming 2012 state assembly elections. As part of that program, work was being carried out on 16th of October near Chandola lake in N.V. Patel High School. Mr. Inaayat Husain Saiyad of Congress party arrived along with another Congress worker at the school. Out of several Govt staffers present, he insisted to Mr. A.M. Mevani, a senior clark, to include the names of Bangladeshi illegal immigrants in the neighborhood in the official voter's list. Mr. Mevani's refusal to entertain such request was met with physical attack on him and his cell phone was seized by the accused. Dani Limda Police arrived on the scene but no actions were taken.

Later, Mr. Mevani sought approval of Collector to file a case against Mr. Saiyad. Upon receipt of approval on Thursday Mr. Mevani(Senior Clark at the Office of Medical services,Ahmedabad) filed a report against Mr. Saiyad and another Congress worker at Dani Limda Police Station. PSI Mr. Jadeja is examining the case. The accused has not been arrested at the time of writing this report.

By Deshdaaz team.

Tale of 60 Indian Mujahideen men from Ahmedabad.....

(Reproduced with permission from Shri Ashok Malik.)

Better intelligence and a purposeful Union home minister have contributed to India escaping a major terrorist assault since the horror of 26/11. Nevertheless, as the bombing of the Sheetla Ghat in Varanasi indicated, the threat is perennial. The Varanasi attack may have killed just one person — tragically, a one-year-old child — but was calculated to cause panic and trigger a stampede that may have claimed many more lives. It was a reminder that Indian Mujahideen (IM), the organisation behind the bombing, is alive and kicking.

India's astonishingly poor record in terms of terrorist convictions remains a critical gap. Between the Parliament attack on December 13, 2001 and the trial of Ajmal Kasab for Mumbai 2008, there have been zero convictions for acts of terrorism in India. This is embarrassing for a country that is among the biggest victims of Islamist terror.

In this context, the history of IM is instructive. An offshoot of the Students' Islamic Movement of India (Simi), IM first came into the public gaze in 2008, after the Ahmedabad bombings. Subsequently, the Gujarat police busted the IM network, made crucial arrests and linked key IM cells and operatives to a series of hitherto unsolved terror bombings in Delhi, Bangalore, Jaipur and other cities.

If the past two years have been relatively calm, the steps taken by the Union government after 26/11 deserve credit. Even so, the Gujarat police also merits special mention for a crippling blow to the IM matrix, one from which it's still only beginning to recover.

About 60 IM members — street troops, religious motivators, explosive technicians — were brought to trial in an Ahmedabad court. In February 2010, just as the case was gathering momentum, the accused filed a petition before the Supreme Court asking for their trial to be moved to another state, alleging they would not get justice in Gujarat. In an unorthodox decision, the apex court issued an ex parte order — without hearing the Gujarat government — and stayed the trial.

That is where the matter rests. The trial of terrorists who bombed a series of Indian cities between 2005 and 2008 is still frozen, in a legal and political limbo. It's here that one needs to consider the congruence of political partisanship, civil society hyper-activism and terrorism. Nobody is suggesting that political parties or civil society activists are necessarily backing terror groups. Yet, by giving them ideas, by creating precedents and mechanisms for misuse, they are derailing the process of justice.

The IM accused have deftly exploited the demonisation of Narendra Modi and Gujarat in sections of the media and among so-called activists who have made an industry of Modi phobia. Despite being accused of perjury and manufacture of documents, these activists have sought to convey the impression that justice can't be done in Gujarat, that Muslims who seek fair play (or need to prove their innocence) require to have their cases moved outside the state, to have these monitored by the Supreme Court and, when all else fails, go to the United Nations (UN).

Unable to defeat Modi politically in Gujarat, the Congress has lent its shoulder to such dangerous practices. As long as they are affecting an individual politician, it is one thing. However, as is now apparent, the entire edifice of India's most robust challenge to IM has also been put at risk.

It is worth asking where this excessive and mind-numbing focus on Modi is headed. Whether one likes his politics or doesn't, believes he is India's best chief minister or isn't, considers him a future prime minister or too much of a hot potato for BJP allies, the fact remains that he needs to be viewed through a conventional political prism and not one of a fevered imagination.

Consider examples. One, it has been clear for a long time that there is no legal case against Modi for the 2002 violence and he is not guilty of acts of deliberate commission. With even the Supreme Court appointed Special Investigative Team (SIT) said to have to come to the same conclusion, Modi haters — who range from Mumbai-based celebrities to a retired police officer still settling bureaucratic scores — have begun to denounce the SIT and are approaching the UN Human Rights Commission.

Two, the WikiLeaks cables reveal that western intelligence agencies believe the Lashkar-e-Tayyeba threat to Modi is clear and present and did not die out with the elimination of Ishrat Jehan and her accomplices. Jehan, a Mumbai student who fell into Lashkar's grip, was killed in an encounter with the Gujarat police in 2004. Modi's opponents insist she was innocent and the Laskhar plot a concoction. Perhaps now they will argue Modi wrote the WikiLeaks cables.

How long can this continue? If any other Indian politician was found to be mentioned as a Lashkar target in the cables, it would have had the media engrossed. Not with Modi; it's almost as if he's fair game. As for the Union government, it wants to fight terrorists — but not terrorists whom the Gujarat police have found. It's so cynical; those 60 Indian Mujahideen men in Ahmedabad must be laughing.

Original Article that appeared in Hindustan Times 

Comments will be directed to writer,Ashok Malik.

Lets talk hygiene and sanitization parameters for our Indian cities

Friends,

Lately we have discussed a lot about how paid news MSM(Main Stream Media) folks work to favour a political party and abuse their privileges. So for the time being lets give those heavy discussions a break and talk about our cities.

Quick take aways from latest information released by Urban Development Ministry on the state of our cities on Sanitation Parameters.


1)Cities ranked in four categories - green, blue, black and red with green being the best.
2)No city could qualify in the green category.
3)Only four cities are in blue category.
4)3 Gujarat cities land in top 20 position.
5)Top 3 are Chandigadh,Mysore and Surat (YAY!!!).
6)As many as 189 out of rated 423 big/small towns ended up in Red zone !! (check you city in the list)
7)About dozen cities have potential to move one step up from BLACK level to BLUE level with more efforts and programs dedicated to sanitization.
8)About 60 cities have potential to move from RED zone to BLACK zone with similar efforts.
9)Minister, Shri Jaipal Reddy congratulated the only four cities in blue category and expressed hopes that they would turn GREEN in future.

If you would like more details, click here, or to get a complete 423 cities listing click here.

Classic Example of Fun at Work : Gujarat Police

Did you know that Gujarat State police would provide Free escort services to girls at night after garba(Dance) for their safe return to home, keeping parents away from worries ? The Central Govt of India can take cues from Gujarat Govt which provides excellent work environment to the state police forces. Check out this video of Gujarat Police celebrating Navratri with AK-47 !!! What an original idea !! Can you cite any better example of fun at work !! It also tells us why any single girl would be able to roam alone at 3 am without any fear in Gujarat.